19.0 ℃
"Ik dacht eigenlijk dat het verhaal klaar was," vertelt ze lachend. "Maar dat bleek helemaal niet zo te zijn."
Van liefdesbreuk naar levensreis
In Ik herinner me jou maakte hoofdpersoon Ellen een pijnlijke relatiebreuk door. Aan het einde van dat boek leek ze haar leven weer op de rails te hebben."Dat dacht zij zelf ook," zegt Elly. "Ze had haar relatie met Mark afgesloten en was ervan overtuigd dat ze voortaan trouw aan zichzelf zou blijven. Maar zo werkt het leven niet. De echte reis begon pas daarna."
Die reis vormt het hart van De ware reiziger. Ellen keert terug naar Spanje, waar ze opnieuw een avontuur aangaat. Niet omdat ze precies weet waar ze naartoe wil, maar juist omdat ze voelt dat haar verhaal nog niet af is.
De reis naar binnen
In het voorwoord schrijft Elly dat de grootste reis niet over kilometers gaat, maar over de reis naar jezelf. Een gedachte die tijdens het schrijven steeds meer betekenis kreeg."Ellen is ontzettend impulsief," vertelt ze. "Ze ziet een kans en springt erin zonder lang na te denken. Daardoor raakt ze regelmatig verder verwijderd van wat werkelijk bij haar past. Dat herken ik ook bij mezelf."
In de roman besluit Ellen het beheer van een villa in Spanje op zich te nemen. Een ogenschijnlijk praktische keuze, maar achteraf blijkt juist dát het begin van haar persoonlijke ontwikkeling.
"Alles wat daarvoor is gebeurd, valt ineens op zijn plek. Alsof alle puzzelstukjes langzaam samenkomen."
Geen autobiografie, maar een emotionele waarheid
Hoewel de roman sterk is geïnspireerd op Elly's eigen ervaringen in Spanje, de liefde en haar werk als weddingplanner en trouwambtenaar, koos ze bewust voor een roman."Een autobiografie voelt voor mij als een chronologische terugblik op een heel leven. Dat wilde ik helemaal niet. Ik wilde de lezer meenemen in één belangrijke periode. Uiteindelijk draait het niet om de vraag of alles letterlijk zo gebeurd is, maar om de emotionele waarheid."
Juist daardoor voelt het verhaal herkenbaar en oprecht.
Met meer mildheid terugkijken
Waar haar eerste boek vooral hielp om gebeurtenissen te verwerken, schreef ze De ware reiziger vanuit een heel andere positie."Toen zat ik nog midden in alle emoties. Nu kon ik met afstand terugkijken. Natuurlijk kwamen sommige gevoelens weer even boven, maar ik zag vooral hoeveel ik inmiddels gegroeid was."
Misschien was dat wel haar grootste verrassing tijdens het schrijven.
"Ik merkte dat ik veel milder naar mezelf was gaan kijken. Ik voelde niet alleen de pijn van toen, maar kreeg ook begrip voor de vrouw die ik destijds was."
Ellen en Elly
Wie Elly persoonlijk kent, zal veel van haar herkennen in hoofdpersoon Ellen."Mijn vrienden hoefden tijdens het lezen niet lang na te denken wie Ellen eigenlijk is," zegt ze lachend. "Mijn nichtje belde me na de eerste twee regels al op met de woorden: 'Ik hoor het je gewoon zeggen.'"
De overeenkomsten zijn duidelijk.
"We zijn allebei impulsief, behoorlijk eigenwijs en soms veel te ongeduldig. We maken grote sprongen en denken pas achteraf na. Maar misschien herkennen mensen vooral dat Ellen blijft zoeken. Ze valt, staat weer op en probeert steeds dichter bij zichzelf te komen. Dat is uiteindelijk ook mijn eigen reis geweest."
Liefde begint bij jezelf
Ook liefde speelt opnieuw een belangrijke rol in de roman, al heeft Elly daar inmiddels anders naar leren kijken."Een uitspraak van Oscar Wilde komt in het boek terug: Zelfliefde is een levenslange romance. Die zin vat eigenlijk alles samen."
Volgens haar kun je pas echt van een ander houden wanneer je jezelf hebt leren accepteren.
"Als je jezelf niet liefhebt, verwacht je dat een ander jouw leegte opvult. Maar dat werkt niet. Natuurlijk moet de echte test misschien nog komen," zegt ze met een glimlach. "Als ik ooit weer verliefd word, hoop ik vooral dat ik de lessen uit dit boek ook echt heb meegenomen."
Gewoon gaan
Een van de mooiste zinnen uit De ware reiziger luidt:"Twijfelen is voor wie bang is om te vallen, niet voor wie wil vliegen."
Is dat ook haar eigen levensmotto?
"Eigenlijk wel. Sommige mensen blijven zo lang twijfelen dat ze nooit in beweging komen. Soms moet je gewoon gaan. Achteraf ontdek je vaak pas waarom juist die stap nodig was."
Spanje als spiegel
Jarenlang droomde Elly ervan om in het buitenland te wonen. Spanje leek de ultieme bestemming."Maar uiteindelijk bleek Málaga niet mijn eindbestemming te zijn. Die lag veel dichter bij mezelf."
Juist doordat ze haar vertrouwde omgeving achterliet, ontdekte ze wie ze werkelijk was.
"Ik ben er zelfs achter gekomen dat ik veel meer met Nederland heb dan ik vroeger dacht. Vroeger zei ik altijd dat ik ooit in het buitenland wilde wonen. Dat zeg ik nu niet meer."
Humor én emotie
Ondanks de serieuze thema's bevat De ware reiziger ook veel luchtigheid."Ik schrijf het liefst scènes waarin humor en emotie naast elkaar bestaan.
Zo is het leven immers ook. Wat vandaag verdrietig is, vertel je jaren later misschien lachend op een verjaardag."
Die combinatie maakt het boek toegankelijk én herkenbaar.
Thuiskomen bij jezelf
Wat hoopt Elly uiteindelijk dat haar lezers meenemen wanneer ze de laatste bladzijde omslaan?"Dat ze wat milder naar zichzelf kijken. We zijn vaak zo streng voor onszelf wanneer dingen anders lopen dan gepland. Terwijl juist de omwegen ons soms brengen waar we eigenlijk moeten zijn."
En is haar eigen zoektocht inmiddels voltooid?
Ze denkt even na."Vroeger dacht ik dat geluk altijd ergens verderop lag. In een nieuwe relatie, een ander land of een volgend avontuur. Nu ervaar ik veel meer rust. Natuurlijk heb ik nog steeds dromen, maar ik hoef niet meer voortdurend ergens anders te zijn. Ik hoop vooral dat ik mezelf onderweg niet meer verlies."
Misschien is dat uiteindelijk wel precies wat De ware reiziger wil vertellen: dat de mooiste bestemming niet op een landkaart staat, maar diep vanbinnen.
Boekinformatie
Titel: De ware reizigerAuteur: Elly Persons
ISBN: 9789492719843
Uitvoering: paperback – 318 pagina’s
Uitgeverij Keytree
